Maggie’s Center Groningen: een plek voor iedereen die te maken krijgt met kanker
Fizi heeft de opbrengst van de no-showfacturen in 2025 gedoneerd aan Maggie’s Center Groningen.
Het gedachtegoed van Maggie’s is even uniek als vanzelfsprekend: haal mensen met kanker en hun naasten uit het ziekenhuis en bied ze een fijne plaats waar ze rustig kunnen bijkomen tussen de onderzoeken door, gesprekken kunnen voeren met specialisten of met lotgenoten kunnen praten. Zonder verplichting, vol begrip. Verenigingsmanager Goeran de Pater: ‘Dat sprak ons enorm aan en daarom helpen wij graag om Maggie’s op de kaart te zetten. Veel meer mensen moeten weten waar Maggie’s voor staat en wat hun impact is. Daarnaast vinden we het passend om deze schenking aan Maggie’s te doen omdat zij hun eigen broek moeten ophouden, zonder subsidies of gelden van de overheid.’
Het is nog niet duidelijk of dit een eenmalig initiatief of het begin van een langere samenwerking of betrokkenheid met Maggie’s. ‘Dit gaan we nog bespreken binnen het team van Fizi en het bestuur. Er zijn natuurlijk veel mooie initiatieven, maar Maggie’s heeft mijn hart geopend!’, aldus Goeran.
‘Ik vind het belangrijk dat een beroepsvereniging als Fizi ook een maatschappelijke rol speelt. Wij hebben als beroepsvereniging niet alleen het doel om ons te verbinden met onze leden, maar ook om impact te maken op hoe onze sector functioneert in de samenleving. Zeker in de zorg, waar beslissingen direct invloed hebben op patiënten, op toegankelijkheid en betaalbaarheid. Dat zijn thema’s waar Fizi de komende jaren verder mee aan de slag gaat.’
Onlangs gingen we op bezoek bij Anneke Tjassing, centrumdirecteur van Maggie’s Center Groningen, omdat we graag meer wilden weten over het Maggie’s Center én natuurlijk om haar de cheque te overhandigen. Daarnaast spraken we met Frank Schouten, die door zijn ziekte kennismaakte met Maggie’s.
Anneke:
‘Je zou willen dat alle zorgprofessionals Maggie’s noemen bij hun patiënten. Dat iedereen weet dat wij er zijn, want het kan het ziekteproces zoveel lichter maken.’
Plek buiten de ziekenhuissfeer
Anneke vertelt over hoe Maggie’s 30 jaar geleden begon in Edinburgh. ‘Landschapsontwerper Maggie Keswick Jencks mistte tijdens de behandeling van haar borstkanker een plek waar ruimte was voor haar vragen, angst, verdriet en hoop. Haar wens was dat kankerpatiënten niet alleen fysiek maar ook mentaal beter verzorgd zouden worden. In de tuin van het ziekenhuis zag ze een stalletje en daarin zag ze mogelijkheden voor zo’n plek. Zij deelde haar droom van een plek buiten de ziekenhuissfeer met Laura Lee, één van haar verpleegkundigen, met wie ze bevriend raakte. Laura Lee en de echtgenoot van Maggie kregen het uiteindelijk voor elkaar om van het stalletje de eerste Maggie’s te maken. Een warme, open plek met een rustige, lichte en vooral mooie uitstraling. De tuin is onderdeel van de heling. Zij heeft dit zelf helaas niet mee kunnen maken.’
Grote donatie maakte eerste Nederlandse Maggie’s mogelijk
Laura Lee is nu de CEO van Maggie’s UK, wat inmiddels een grote organisatie is. Dit jaar is het dertigste centrum geopend. ‘Dat de eerste Maggie’s in Nederland gevestigd is in Groningen is te danken aan een voormalig bestuurder van het UMCG. Hij hoorde Laure Lee spreken op een congres en wilde daarna graag een Maggie’s op het terrein van UMCG realiseren. Dit vanuit de visie dat iemand die ziek is, 24 uur per dag ziek is en dat ook de omgeving te maken krijgt met het ziekteproces. Psychosociale hulp en begeleiding draagt écht bij en helpt mensen om overeind te blijven in het proces. Na vele jaren van voorbereiding kreeg Maggie’s een stukje grond van het UMCG toegewezen. De grootste uitdaging was om de fondsen op tijd binnen te krijgen. Dankzij een grote particuliere donatie van 3,4 miljoen euro in 2022 en een miljoen van de Postcodeloterij kon een start worden gemaakt met de bouw van het centrum. Op 1 april 2024 gingen de deuren open.’
De architect heeft de buitenkant van het gebouw wat besloten gehouden. Dat geeft een gevoel van veiligheid. Van binnen is de ruimte heel open en licht. Binnen is rustig en stil, buiten is alles in beweging, hoor je de stad en het verkeer.
Samenwerking en samenspraak
Anneke is vanaf het eerste uur betrokken bij Maggie’s. Ze ging naar Maggie’s UK om te kijken hoe ze het centrum kon opzetten, want ze moest alles vanaf de grond ontwikkelen. ‘Een hele mooie klus – van niets iets maken én wat er zo toe doet, is geweldig.’ Alles gebeurt weloverwogen en in goede samenspraak met VWS, KWF en omliggende zorginstellingen. Er was in het begin veel weerstand. Ze ging in gesprek met onder andere oncologen, omdat ze ervan overtuigd is dat het alleen kan slagen door samen te werken. Maggie’s wil aanvullend zijn. ‘En we zijn gaan luisteren naar onze bezoekers: wat krijg je bij Het Behouden Huys, bij je psycholoog? Wat mis je nog?
Een Maggie’s Center staat altijd op het terrein van een ziekenhuis, zodat de stap er naartoe heel klein is. Een bezoek aan Maggie’s is kosteloos en vrij toegankelijk. We werken – naast een team van vrijwilligers – met professionals die kunnen ondersteunen.’
Enorme steun voor patiënt en naasten
Bezoekers ervaren enorme steun van Maggie’s. Anneke: ‘Zij vertellen ons: “Jullie hebben ons er echt doorheen gesleept, geholpen om overeind te blijven, het lichter en draaglijker gemaakt. Het helpt om jezelf terug te vinden in alles wat er gebeurt”. Zij zijn er soms elke dag, hebben gesprekken met zorgprofessionals, doen mee aan yoga en workshops.’
‘Je kunt binnenlopen als je even moet wachten tussen afspraken in het ziekenhuis door. Dan kun je spreken met lotgenoten. De supportspecialisten zijn altijd in de buurt voor ondersteuning. Samen met de mensen kijken we wat zij werkelijk nodig hebben. Ook de periode na het laatste gesprek in het ziekenhuis is een intensieve periode. Wat dan? Voor die periode starten we in het najaar een cursus. We zien veel mensen die klaar zijn met hun behandeling, die daarna struggelen. Lotgenotengroepen zijn dan heel waardevol. En er is een palliatief inloopspreekuur. Mensen kunnen hier dus ook terecht in de laatste fase van het leven. Dus vanaf de eerste diagnose tot het eind. Ook voor rouw en verlies, verlies van energie, verlies van werk, je relatie die verandert.
We zijn er ook voor familie of mantelzorgers! Juist ook voor iedereen om iemand die kanker heeft heen, zoals collega’s. Dan kijken we: wat kunnen we je bieden? Of Jonge ouders die ziek zijn, hoe ga je daarmee om? Alles wat we doen is vraag gestuurd.’
Op dit moment maken ongeveer 20-25 mensen per dag gebruik van het centrum. ‘We merken dat mensen vaak terugkomen’, zegt Anneke. ‘We kunnen ongeveer 50 per dag ontvangen. Als dat zover is gaan we eerst taart eten!’
Meer bekendheid
De meeste bezoekers vinden Maggie’s via zorgprofessionals, mond-tot-mondreclame en de socials. Anneke: ‘Je zou willen dat alle zorgprofessionals Maggie’s noemen bij hun patiënten. Dat iedereen weet dat wij er zijn, want het kan het ziekteproces zoveel lichter maken.’
De drempel om langs te komen kan echter hoog zijn. Anneke sprak iemand die Maggie’s kende, maar pas na twee jaar over de drempel durfde. Het kan dan fijn zijn om samen met iemand te komen, zoals die keer dat een oncoloog samen met een patiënt langskwam. Alle oncologieverpleegkundigen in opleiding en de huisartsenopleiding van het UMCG krijgen een rondleiding.
Anneke vindt samenwerking en afstemming belangrijk. In de klankbordgroep met verschillende artsen, psychologen, geestelijk verzorgers, oncologen en verpleegkundigen van het UMCG heeft ze afstemming over wat nog ontbreekt. ‘Daarnaast is er een goede samenwerking met het Martini Ziekenhuis en ook het Ommelander Ziekenhuis Groningen weet dat we er zijn. We zitten in oncologie netwerkgroepen en werken in goed overleg samen met de kankerpatiëntenvereniging.’
Annekes grootste wens is dat bij alle grote oncologische centra in Nederland een mogelijkheid is tot laagdrempelige, kosteloze ondersteuning, zodat iedereen daarvan gebruik kan maken. Om de eigen regie te bewaken en overeind te blijven in het proces. ‘Ik zou er heel blij van worden als dat kan bij een Maggie’s Center. Ik gun iedereen deze ondersteuning. We zijn aan het verkennen of we meer Maggies centra kunnen openen.’
Donaties
Maggies bestaat alleen door giften, donaties, subsidies en sponsoring. ‘Dat is ons bestaansrecht’, zegt Anneke. ‘We hebben het gebouw kunnen realiseren door een gulle gever, de inrichting is door Roparun gefinancierd. Daarnaast zijn veel bedrijven uit het Noorden van het land Maggie’s-member geworden. Als member steun je Maggie’s vijf jaar voor 5000 euro. En er zijn derdenacties – particulieren die gaan lopen of fietsen om geld binnen te halen. De grootste financiële post is personeel, onze professionele krachten.’
Ervaring
De aanleiding om het no-show opbrengsten van 2025 te schenken aan Maggie’s was dat Goerans goede kennis Frank Schouten die diagnose leukemie kreeg kort na zijn pensionering. Als echte sales-man wist hij veel publiciteit te maken voor Maggie’s, waar hij zich tijdens zijn ziekte voor inzet. Dit triggerde Goeran en belde hem op: ‘Tja, en dan ben je de klos bij Frank.’
Frank:
Ik vind het nu fijn dat ik er altijd terecht kan – het is een sfeervolle huiselijke plek om even rustig te zitten, dan voel ik me relaxed.
We spraken Frank over zijn ervaringen bij Maggie’s. ‘Nadat ik in 2023 de diagnose plasmacelleukemie kreeg, kwam ik in een rollercoaster terecht’, vertelt hij. ‘Tijdens afspraken in het UMCG kwam ik Maggie’s tegen. De opzet van Maggie’s sprak me aan en ik kon me goed voorstellen welke rol Maggie’s kan spelen in deze moeilijke fase. In de eerste fase van mijn ziekte had ik er echter nog geen behoefte aan – ik had voldoende steun van de mensen om mij heen. Ik deal graag zelf met mijn eigen zaken en probeer te genieten. Het medisch circus is voor mij genoeg. Er was ook nog wel een drempel. Op een gegeven moment ben ik toch samen met mijn vrouw tussen een consult en een behandeling binnengelopen. We werden fijn ontvangen en raakten tijdens de rondleiding in gesprek. Ik hoorde dat ze bestaan van sponsoring, subsidies en dergelijke om het centrum draaiende te houden. Ik kreeg het idee om mijn ervaring in de sales en mijn netwerk in te zetten bij vrijwilligerswerk bij Maggie’s. Ik vind het nu fijn dat ik er altijd terecht kan – het is een sfeervolle huiselijke plek om even rustig te zitten, dan voel ik me relaxed. Als je veel uren tussen je behandeling hebt, dan kun je in één van de huiskamers even bijkomen of zelfs slapen. Heel fijn! UMC is een geweldig ziekenhuis, maar heeft een totaal andere sfeer’.
Op de vraag wat Frank zou zeggen tegen iemand die twijfelt, is het antwoord: ‘Kom mee, dan gaan we samen als dat prettiger voelt. Ik had zelf ook een drempel. Je bent nog een aantal dingen zelf aan het verwerken en je weet niet wat je kunt verwachten. Maar je kunt er landen. Je krijgt alle ruimte, ook voor je emoties. Ze zijn heel open, dus dat verlaagt ook je drempel als je eenmaal binnen bent. De vrijwilligers en personeel zijn heel ervaren en vangen je goed op. Zij houden rekening met waar jij mee zit en hebben inmiddels al heel wat ervaring opgebouwd. Rondom kanker hangt een grijze waas, je merkt dat veel mensen niet weten hoe ze ermee om moeten gaan in het contact. Bij Maggie’s word je ‘gewoon’ benaderd. Je kunt alles delen. Ze luisteren en hebben aandacht. Dat kunnen ze heel goed. Ik zou dus zeggen: altijd doen! Een open dag is een goede manier om kennis te maken. Ga kijken en stel je vragen.’
Ik kwam met Goeran via de Maggies’ Challenge in gesprek en ik deelde over mijn rollercoaster. Zo ontstond het idee van de donatie. Ik ben blij dat het op deze manier vorm heeft gekregen, ze kunnen het goed gebruiken. Tegen jullie leden wil ik zeggen: in september is er weer een Maggie’s Challenge: kijk wat je kunt doen met elkaar!
Wil je meer weten over Maggie’s Center Groningen of zelf doneren?
Lees dan meer over Maggie’s Center Groningen.
